U bent bezoeker

 

 

Coevorden - Hardenberg

 

We parkeren de auto aan het station van Hardenberg en gaan met de sneltrein voor 2,80€/pp (prijs 12/2006) richting Coevorden. We verlaten het station en gaan rechts in de richting van het postkantoor. We blijven de hoofdweg volgen die naar rechts draait en steken eerst de spoorlijn en vervolgens de brug over. Ter hoogte van huisnummer 105 gaat we links een brugje over en daarna dadelijk rechts het kanaaltje volgen. We blijven in ZW-richting lopen en komen zo aan de drukke N34 die we via de verkeerslichten veilig kunnen oversteken. Wat volgt is een saai stuk vlakbij deze drukke weg. We steken hierbij de provinciegrens over en verlaten zo Drenthe. Drenthe is met 482.000 inwoners de dunst bevolkte provincie van Nederland. Vanaf hier lopen we in de provincie Overijssel en we krijgen met een aantal nieuwe namen te maken. “Mate” betekent nat hooiland (Made in Drenthe), “mars” staat voor moerras en “goor” staat voor lage drassige terreinen (dat is bij ons wel enigszins anders !!!). We kruisen opnieuw de drukke N34 en lopen via de Scheerseweg naar De Hulteweg. Daar stuurt de wit-rode markering ons rechtsaf en verder op steken we een afwateringskanaal over. We passeren hier twee andere Pieterpad-lopers die al een tijdje voor ons uit liepen. Ter hoogte van De Haandrik buigt de Vecht oostwaarts naar Duitsland en kruist het kanaal Almelo - De Haandrik – Coevorden. Via twee bruggen steken we het water over en lopen in ZW-richting naar Gramsbergen. Via de achterkant van de sportterreinen komen we opnieuw aan het kanaal Almelo - De Haandrik – Coevorden dat we oversteken. We kruisen de spoorlijn en via de stationsstraat lopen we recht Gramsbergen binnen.

 

Kruising van de Vecht en het kanaal Almelo- Coevorden	Wandelboom aan café Jan & Gees
Op weg naar het Engelandsche Bosch	Hardenberg komt in zicht

 

Net over de spoorwegovergang ligt café “Jan en Gees” waar je als Pieterpadwandelaar met open armen ontvangen wordt. Je kunt een gastenboek tekenen en krijgt van de eigenaar een postkaart als aandenken van je bezoek aan Gramsbergen. We genieten van de overheerlijke dagsoep en we mogen onze boterhammen ter plaatse opeten. Het is zeker het hoogtepunt van deze etappe, die gelukkig bij de volgende uitgave van de topo zal hertekend worden. Na een deugddoende lunch gaan we opnieuw op pad en volgen de Stationsstraat richting centrum en passeren de kerk langs links. Via het Meiboomplein en de Voorstraat lopen we Gramsbergen uit. Buiten Gramsbergen steken we opnieuw de Vecht over en tot Hardenberg blijven we aan de westzijde van deze stroom. De Vecht was vroeger zeer belangrijk voor de aanvoer van Bentheimer zandsteen uit Duitsland. Rond 1900 werd de rivier stevig aangepakt om de waterafvoer te verbeteren en werden er ruim 60 bochten recht getrokken. Bij Junne is de stuw niet voorzien van een sluis en daardoor is de scheepvaart verder stroomopwaarts niet mogelijk. Via de Anerdijk lopen we in NW-richting naar het gehucht Ane. We laten het centrum rechts liggen en gaan via De Steeghe linksaf. Zo’n 600m verder gaan we links de Anereschweg in en krijgen we eindelijk een stukje onverhard onder de schoenen. We blijven wel dicht bij de N34 en dat geeft wel wat geluidsoverlast. Toch krijgen we nog een stukje natuurreservaat waar de LAW 9 doortrekt, meer bepaald het Engelandsche Bosch. Bij het verlaten van het bos volgen we de zandweg waar we op het eind linksaf gaan. We lopen opnieuw in de richting van de N34 die we voor een laatste keer moeten oversteken. Via de Vechtdijk lopen we naar de brug waar je de Vecht kan oversteken richting centrum. Er is ook een nieuwe brug (bijna klaar – status eind 2006) voorzien ter hoogte van het zwembad. Wij gaan via de bestaande brug richting centrum en via de winkelstraat lopen we tot aan het kerkhof. Daar rechtsaf en de weg volgen tot aan het station.

 

 

 

 

Vorden – Doetinchem (Camping Schreurskamp)

 

We overnachten op boerderijcamping Schreurskamp en zullen van daaruit de etappes van Vorden tot Millingen a/d Rijn gaan lopen (want in Nederland loop je het Pieterpad en niet “wandel je”). Het feit dat we daar 3 nachten blijven heeft alles te maken met de wafelbak van de familie Heideman. Dat was gepland op de avond dat we normaal in Hoog Elten zouden overnachten, maar de wafels (en het gemak dat de tent niet diende verplaatst te worden) hebben de doorslag gegeven. We zijn hier met 2 auto’s, dus is er geen probleem om telkens aan et eindpunt een “taxi” te hebben.
We rijden voor deze etappe naar Vorden en parkeren de wagen op de parking aan het kasteel. Vervolgens lopen we door de tuin van het kasteel en via de achterkant lopen we in zuidelijke richting het “Landgoed Vorden” in. We blijven deze weg volgen tot aan de Waarlerweg (met fietspad) en gaan daar naar links (P. 21691). Zo’n 500m verder buigt de asfaltweg naar rechts, maar de wit-rode markering stuurt ons rechtdoor. Het pad draait en keert een beetje, maar blijft hoofdzakelijk in ZO-richting lopen. Via een ruime links-rechtse combinatie komen we op de Lindense Weg die we naar links opgaan. Zo komen we in het buurtschap Linde en ter hoogte van P. 23298 gaan we rechtsaf. Verderop gaan we bij P. 20065 linksaf en lopen we via de Helderboomsdijk tot aan P. 20108. Ter hoogte van deze paddenstoel gaan we schuinrechts een bospad in. Dit pad loopt, op een korte rechts-linkse combinatie na, recht naar huize ’t Zelle. Op de zevensprong staat een tafel met banken en dat is een ideaal plekje voor een eerste stop. Ook de eerste laag fleece gaat de rugzak in, want het zonnetje geeft al lekker wat warmte. De markering stuurt ons vervolgens schuinrechts de Zelledijk in en deze weg volgen we tot in Varssel. Op een 5-sprong gaan we schuinlinks de Reerinkweg in. Zo’n 250m verder stuurt de markering ons rechts de 4-Blokkenweg in die we ruim 500m moeten volgen. Dit hadden we niet op tijd gelezen en ook niet al te goed naar markeringen gekeken. (In Nederland zijn ze sowieso al zuinig op markeringen) Een paar honderd meter verder hadden we in de gaten dat we niet juist zaten en dus zijn we op onze stappen terug gekeerd. We zijn terug gelopen tot aan de “eerste” bosweg zoals beschreven in de topo en slaan daar af.

 

Deel 2 van het Pieterpad start aan het kasteel van Vorden	Schitterende landschappen onderweg ...
Onweer nadert héél snel ... gelukkig is er een brug !!!	Sunset op boederij Schreurskamp

 

We merken terug de vertrouwde wit-rode markering en blijven deze bosweg volgen tot aan een kruispunt met een zandweg (en fietspad). We lopen door het “Landgoed ’t Zand” dat zo’n 350 ha groot is. Voorbij de zandweg nemen we de 2e afslag naar links en houden verderop ook links aan. We lopen nu door een zandwal, destijds opgeworpen om de uitbreiding van de zandverstuivingen tegen te gaan. De voormalige stuifzanden zijn nu bedekt met bos. Aan de achterzijde van het bungalowpark “Het Vossenveen” komt het Pieterpad uit op de Oude Ruurloseweg. Hier staat een bankje en dat lijkt ons een goeie plek om te lunchen. Na het eten volgen we de Oude Ruurloseweg naar rechts tot we aan P. 20477 komen. We steken de weg (Zelhem –Ruurlo) schuinrechts over en gaan de Oosterwijkweg in. Ter hoogte van huisnr. 2 gaan we links en lopen over het erf van een boerderij. Even denken we dat we verkeerd zitten, maar al snel zien we op een van de stalmuren de wit-rode markering. We verlaten het erf langs de achterzijde en volgen een smal paadje met aan de rechterzijde een akker. Op een asfaltweg uitkomend, gaan we links en blijven deze weg volgen tot aan het ronde punt. Vlak voor de rotonde gaan we links (via zebrapad) en aan de overkant nemen we opnieuw de eerste straat naar links. We passeren een kerkhof en krijgen een eerste regenbui te verwerken. Maar enkele lage bomen bieden voldoende beschutting om het droog te houden. Via de Ruurloseweg komen we in het centrum van Zelhem. Zelhem is het laatste esdorp op het Pieterpad als je vanuit het noorden komt. We blijven de hoofdbaan door het dorp volgen en lopen zo de bebouwde kom uit. Voor ons zien we een onweer snel dichterbij komen. Aan het einde van de bebouwde kom gaan we rechts de Zevenweg in, vervolgens links de Haitingweg in. Het onweer komt nu snel dichterbij en wanneer de eerste druppels vallen, keren we op onze stappen terug. Net op tijd want het onweer breekt in alle hevigheid los: hagel, bliksem, pakken water … gelukkig kunnen we schuilen onder een brug. Zo’n 10 later in het ergste gepasseerd en zetten we onze wandeling verder. Verderop gaan we rechtsaf en komen zo in de Boeninkstraat. Dit is de straat waar ook onze camping gelegen is. Ruim een kilometer verder staan we opnieuw bij onze tent. We zitten op zo’n 4 km van Doetinchem, maar die kilometers plakken we aan de etappe van morgen.
Nadien pikken we de auto op in Vorden en gaan we een “terrasje” doen in Doetinchem. Na een eerste drankje bestellen we, zoals velen, een “garnituur bitter gemengd” … een ideaal aperitiefhapje.

 

 

 

 

 

 

 

Doetinchem (Camping Schreurskamp) – Hoch Elten

 

Voor deze etappe vertrekken we van op de camping en gaan meteen linksaf. We krijgen zo’n 100m onverharde weg onder de schoenen en komen zo in de Broekstraat. We blijven deze weg ruim 350m volgen en slaan dan rechts af. De asfaltweg blijven we volgen tot we de rand van Doetinchem bereiken. Op de T-splitsing gaan we links en via een flauwe bocht naar rechts lopen we het centrum van Doetinchem in. Op de kruising met de Terborgseweg (links) en de Hamburgerstraat (rechts) kruisen we Streekpad 8 (Graafschapspad). Wij lopen rechtdoor en passeren een molen. Hier wijkt de markering op het terrein (die ons de ringweg laat oversteken) af van de beschrijving in de topo (die je rechts langs de molen stuurt). Maar verderop komen beide weer samen en steken we via een ophaalbrug de Oude IJssel over. Zo komen we in de Dichterweg en aan het eind gaan we via een tunnel de spoorlijn onder door. Dan lopen we hoofdzakelijk in Z-richting door een bedrijventerrein en is het goed uitkijken voor de markeringen. Deze markeringen stemmen niet overeen met de beschrijving in de topo !!! Na de doortocht van het industriepark steken we de A18 over en we blijven deze baan volgen tot aan de rotonde met de N316. Hier bevindt zich het Landalpark “Stroombroek” dat we langs rechts passeren. Meerdere Pieterpad-duo’s zoeken hier een tafeltje aan het meer om te genieten van het uitzicht en de boterhammetjes te verorberen. Wij zijn op dat vlak niet anders en zoeken een tafelt en het zonnetje. Na het eten blijven we nog wat genieten van de zon en de rust, waarna we opnieuw de rugzak op de rug gooien. Nadat we het recreatiedomein “Stroombroek”, een voormalige zandzuigplas voor de aanleg van de A18, gaat het pad langzaam stijgen. Via de Loolaan lopen we naar de heuvels van het Montferland. Deze zijn naar Nederlandse normen verrassend hoog en dat worden we gewaar als we aan de eerste klim beginnen. De Hettenheuvel is 86,2 m hoog en we worden getrakteerd op schitterende holle wegen door een groot beukenbos. Na de Hettenheuvel blijft het pad op en neer gaan waarbij we enkele kanjers van beuken passeren (in de topo spreken ze van woudreuzen).

 

Recreatiedomein Stroombroek	Holle wegen en beukenbossen in overvloed
Even poseren ...	Uitzicht op de Rijnvallei

 

Het pad loopt hoofdzakelijk in ZW-richting en zo’n 3 km verder kruisen we de N335. Wat volgt is nog 6 km bos (heerlijk !!!) en een klim naar de Rijsberg. Na 1,5 km kruisen we de Peeskesweg, maar dan is het weer al bos wat de klok slaat. Dit is zonder meer het mooiste deel van deze etappe. De Hulzenberg wordt door een ommetje langs de rechterzijde vermeden en dan hoor je al het verkeer op de A3. Bij het verlaten van het bos komen we op de Eltense Weg en daar komen we het Noaberpad (LAW 10) tegen. Er staat ook een wandelboom, die we digitaliseren en zullen toevoegen aan de collectie. Het Pieterpad buigt af naar rechts en kruist de A3 via een brug. Vanaf hier bevinden we ons op Duits grondgebied. Even wanen we ons terug tieners en gaan we wuiven naar vrachtwagens op de snelweg, die spontaan beginnen toeteren. Over de autosnelweg nemen we de eerste straat naar links en lopen tussen een schuur en boerderij (Rietbroek) door. Vervolgens gaan we rechtsaf en over een onverharde weg lopen we opnieuw richting bos. We lopen nu op de flank van de Eltenberg en komen zo aan het eindpunt van deze etappe: Waldhotel Hoch Elten. We lopen nog even tot aan het uitkijkpunt (links van de kerk) en genieten van het schitterende uitzicht op de Rijnvlakte.

 

Groesbeek - Gennep

 

We parkeren de auto aan de kerk van Gennep en lopen tot aan de brug over de Niers. Hier nemen we bus 83 richting Nijmegen. Vermits dit een korte etappe is, nemen we de tijd om even het centrum van Nijmegen te verkennen. Het is zaterdag, marktdag, maar door het slechte weer is er niet zoveel volk. Rond 12u40 nemen we bus 5 richting Breedeweg en worden we door de buschauffeur verwittigd wanneer we er uitmoeten in Groesbeek. Net over de voormalige spoorlijn (halte Groesbeek kerk) stappen we uit de bus en volgen de dorpstraat in zuidelijke richting. Aan de eerste rotonde gaan we rechtsaf en het zonnetje komt stilaan door het wolkendek. Vlak voor het bos stuurt de wit-rode markering ons links de Knapheideweg in. Even verderop verlaten we de asfaltweg en kiezen voor een brede bosweg. Daar is het tijd voor Michiel en Toon om een sanitaire stop in te lassen. We blijven deze bosweg volgen, ontwijken enkele MTB’ers, en ter hoogte van een weiland buigen we links af. Op de T-splitsing voor een heuveltje met bank (Keizerskop) kan je genieten van een mooi vergezicht. We buigen af naar rechts en zo’n 250m verder gaan we links en verlaten we de boswachterij. Volgende T-splitsing rechtsaf en vervolgens links aanhouden langs een dalende weg tussen 2 akkers lopen we naar de St. Jansberg. Net voor we dit natuurreservaat bereiken, verlaten we de provincie Gelderland en komen we op Limburgs grondgebied.

 

Korte break op deKeizerskop	Op weg naar de St. Jansberg
Drinkpauze op de St. Jansberg	Vijvers op de St. Jansberg

 

Vanaf hier loont het de moeite om regelmatig achterom te kijken om te genieten van de vergezichten. Via twee opeenvolgende klappoortjes lopen we de St. Jansberg op. Hier hadden we beter laarzen gehad, want het lag er daar zeer modderig bij. Na het passeren van P-21689 blijven we in ZO-richting verdergaan en worden we kort na elkaar getrakteerd op twee schitterende wandelbomen (splitsing Pieterpad en Streekpad Nijmegen). Wanneer we de St.-Jansberg afdalen, passeren we enkele mooie vijvers. Beneden aan de berg gaan we linksaf en blijven het bospas in O-richting volgen tot aan een verkeersweg. Deze steken we met de nodige voorzichtigheid over en volgen hem naar rechts. Bij de eerste mogelijkheid kiezen we links een geasfalteerd fietspad (Grensweg) dat we ongeveer 2 km in O-richting volgen. We lopen hier op de grens met Duitsland zonder het echt op te merken. Langs de grensweg heb je links het Duitse Reichswald, terwijl aan de rechterkant zich een typische vlak Hollands landschap ontplooit. Ter hoogte van grenspaal 583 gaan we rechtsaf. We lopen nu pal naar het zuiden en krijgen tot Gennep asfalt onder de schoenen. We lopen door een ontgonnen heidegebied en voor ons zien we twee kerktorens opdoemen. Het zijn de kerken van Gennep en Ottersum, twee dorpen die gescheiden worden door de Niers. Terwijl de zon sneller begint te zakken, lopen we Gennep binnen. Via een brug steken we de Niers over en verderop buigen we rechts af naar de kerk. Voor we terug keren naar onze bungalow, gaan we nog wat inkopen doen bij Albert Heyn. Vanavond staan er frietjes op het menu, maar eerst zwemmen en genieten in warme bubbelbaden.

 

 

 

 

 

 

 

 

Gennep - Vierlingsbeek

 

Pas toen we op de trein naar Nijmegen zaten, hoorden we dat er aan de halte Boxmeer ook een busaansluiting is naar Gennep was. Dat hadden we dus beter op voorhand geweten, want nu rijden we eerst met de trein van Vierlingsbeek naar Nijmegen (5€40/pp – mei 2008). Van daar gaat het met de bus terug naar Gennep, maar we hebben geluk dat de busritten vandaag gratis zijn. Het is een soort stiptheidsactie voor betere voorwaarden in een CAO, maar wij sparen er wel 7 strippen/pp mee uit. Een goed half uur later staan we in Gennep en kiezen voor de halte “busstation”. Dit voorkomt dat we het stuk vanaf de brug over de Niers (ook een halte) door het centrum en langs een verkeersweg moeten lopen. Vanaf de bushalte lopen we naar de rotonde waar we links gaan en dadelijk het eerste straatje links nemen. We worden door een wijk geloodst en al snel verdwijnen de laatste huizen. Verderop nemen we de voetweg die ons via een links-rechtse combinatie in de straat Heezeland brengt. Deze brengt ons in het midden van de bossen en op een vijfsprong blijven we rechtdoor lopen. We lopen nu rond het Centerparcs-domein Heijderbos en er komt een stevig talud op onze weg. Volgens de topo kan je ook doorlopen naar rechts en zo het klimmetje vermijden. Maar het is droog weer en dus geraken we zonder moeite aan de ene kant op en aan de andere kant van het talud.

 

Langs de Groene Streep (foto op cover topogids)	Een van de meertjes in "Het Quin"
Het natuurreservaat "Het Quin" is tevens een begrazingsobject en daaromgeheel omrasterd.

 

We blijven in dezelfde richting verder lopen en komen zo uit op de Hommersumseweg. Hier gaan we linksaf en nemen vervolgens de eerste weg naar rechts. Via een tunneltje kruisen we een verkeersweg en ter hoogte van een mini-camping gaan we rechts het bos in. Het bos eist wederom de hoofdrol op en we bevinden ons op de Zwarte heide. Het pad loopt in ZO-richting en we lopen in de richting van “Het Quin”. Het is een natuurgebied waar er door de inzet van grote grazers (Highlandcows) getracht wordt om dit heidegebied te vrijwaren. Er liggen ook enkele meertjes waar er vooral héél veel kikkers zitten. Het is een ideale plek om even te verpozen en een paar foto’s te nemen. Verderop verlaten we dit natuurgebied en buigen we rechtsaf naar het centrum van Afferden. Aan de rand van het dorp moeten we de Maas oversteken met een veer en aan de overzijde staat een tafel met banken, ideaal om te lunchen.

 

Ann langs de oever van de Maas	Veerpont op de Maas
Het dorpje Bergen aan de overzijde van de Maas	De kerk van Vierlingsbeek komt in zicht

 

We vervolgen de weg over de westelijke oever van de Maas die hier erg breed is en waar geen bebouwing is. Bij hoog water staan deze gronden blank en zijn niet geschikt voor akkerbouw. Ze worden gebruikt als weilanden en de plaatselijk benaming is Zoete- en Zurepasweiden. De Zoetepasweiden bevatten meer kalk en zijn bijgevolg vruchtbaarder. Ook hier staan er voldoende bomen om wat schaduw op te zoeken tijdens de warmste momenten van de dag. Aan de rechterzijde zien we al van ver de kerktoren van Vierlingsbeek staan en waar het pad rechts weg buigt zien we ook de kerktoren van Bergen aan de overzijde van de Maas. Het gaat nu in rechte lijn naar het centrum van Vierlingsbeek en ter hoogte van de kerk verlaten we het Pieterpad. We buigen voor de kerk af naar recht en lopen zo naar het station waar we vanmorgen de auto geparkeerd hebben.

 

 

 

Vierlingsbeek – Swolgen

 

We parkeren de auto op het pleintje voor de kerk in Vierlingsbeek en lopen de Pastoor Jansenstraat in. We passeren de basisschool waar het net speeltijd is en de kinderen in vol enthousiasme rondlopen over de speelplaats. De baan buigt af naar links en komt zo uit op een drukkere verkeersweg. Deze gaan we op naar rechts en net na het oversteken van de Molenbeek verlaten we de verkeersweg opnieuw. De weg loopt richting Holthees maar de markering zorgt er voor dat we deze weg parallel kunnen lopen via een bospaadje. Zo komen we uit aan het voormalig kasteel van Makken. Hier is geen doorgangsrecht meer voor Pieterpadwandelaars en dus gaan we linksom de huidige hoeve. Voor ons zien we de kerk van Holthees opdoemen en op de volgende T-splitsing buigen we naar rechts af. We passeren de basisschool en staan dan voor een kanaal waarvan de brug is afgebroken. We keren op onze stappen terug en lopen langs de andere kant van de school. Hier vinden we een nieuwe voetgangersbrug waardoor we het Afleidingskanaal kunnen oversteken. We lopen evenwijdig aan de spoorlijn naar links en blijven zo’n 2 km in zuidelijke richting doorlopen. Bij de tweede overweg gaan we links af en bij ANWB-wegwijzer 786  gaan we rechtsaf een zandweg op.

 

Watermolen van Vierlingsbeek	Op weg naar Holthees
Hoeve op de plaats van het vroegere Kasteel Makken	Stroomgebied van de Boddebroek

 

We bevinden ons nu op het Landgoed Geysteren dat vandaag nog particulier eigendom is. Het is bijna een oase van rust, mede door het feit dat op er een doordeweekse winterdag geen wandelaar te bespeuren valt. In het bos passeren we ook de St. Willibrorduskapel uit 1641 die helaas niet toegankelijk is … al was het maar om even te schuilen voor de regen. Het Pieterpad maakt een ruime bocht rond Geysteren en gaat dan in ZO-richting naar Wannsum waarvan de kerktoren reeds te zien is. Naast de kerktoren zijn ook de torens van een betonfabriek te zien en komen we dus opnieuw in de bewoonde wereld. We lopen door het centrum van Wanssum en vervolgen onze weg in Z-richting. Het pad loopt evenwijdig met de Groote Molenbeek en verderop passeren we een rooster-reinigingsinstallatie (om blaadjes en takken uit het water te verwijderen).

 

Het Kasteelke is zeer fotogeniek	De kerk van Meerlo

 

Tussen de regenvlagen door zien we de kerk van Meerlo opdoemen en via een ommetje langs het Kasteelke (zeer fotogeniek plekje) komen we aan de kerk van Meerlo. Hier hangt een groot logo van het Pieterpad met een vraag naar financiële steun voor de kerk. Tegen de zijgevel hangt een meter die nu (11/2008) op zo’n 40.000 Euro staat. Via de hoofdweg lopen we het centrum uit en ter hoogte van huisnr. 93 gaan we linksaf. Dadelijk hierna gaan we rechtsaf om vervolgens links de Keuter op te gaan. We sturen ook een smsje naar onze “ophaaldienst” om te zeggen dat we over een klein uurtje in Swolgen zullen arriveren. Via de Keuter lopen we evenwijdig aan de hoofdweg naar Swolgen en zijn we dus verlost van het verkeer. Opnieuw zien we de kerktoren al van ver staan en ook de regen is opnieuw van de partij. Aangekomen bij de kerk gaan we op zoek naar een cafeetje en wachten we op taxi Leen. Zij brengt ons terug naar Vierlingsbeek en wij nodigen haar uit voor een etentje bij ons.

 

 

Swolgen – Venlo

 

We parkeren de auto aan de kerk van Swolgen en pikken het Pieterpad weer op. We lopen via de hoofdweg in W-richting en nemen vervolgens links de Bosstraat. Via een links-rechts combinatie lopen we de Swolgender Heide op. Van de heide is niet veel meer te zien omdat het een groot bosgebied geworden is. Die bebossing dateert  uit de vorige eeuw en voorkwam zandverstuivingen. We passeren een Pieterpad-wandelwegwijzer en lopen verder in ZO-richting. Na wat slingeren door het bos komen we aan het natuurreservaat “Schuitwater”. Via een knuppelpad passeren we het natste deel en genieten van de natuurpracht. Ter hoogte van de Holsterweg verlaten we even het natuurreservaat en volgen even de verkeersweg naar links. Bij de eerste mogelijkheid gaan we rechts een bospad in. Ook aan deze kant van de weg bevinden we ons in het natuurreservaat “Schuitwater” waarbij het Pieterpad in hoofdzakelijk ZO-richting blijft lopen. Aan de rand van het “Groot Schuitwater” staat een reiger zich te goed te doen aan de lekkernijen uit de vijver.

 

Op de Swolgender Heide	Knuppelpad door het natuurreservaat Schuitwater
Klooster van Grubbenvorst	Veerpont over de Maas

 

Verderop loopt het Pieterpad door het gehucht Zwaanenheike en komt uit op een verkeersweg. Aan de overzijde lopen we via de Papeling verder en passeren een grote varkenskwekerij … met de nodige geurhinder. We hebben ondertussen het gezelschap gekregen van acht Nederlandse vrouwelijke Pieterpadwandelaars. Ze vinden het super dat we voor hen gaan uitlopen, maar het tempo ligt niet even hoog. Hierdoor zijn we al snel uit hun zicht verdwenen. We lopen nu in Z-richting  rond de gehuchten Wielder en Houthuizen. Het pad loopt op de linkeroever van de Molenbeek van Lottum. We steken de beek over en passeren de kasteelhoeve “Kaldenbroek”. Net voorbij de kasteelhoeve gaat het Pieterpad rechtsaf via de Broekeindweg en lopen we Grubbenvorst in. Via de hoofdstraat lopen we door het centrum van Grubbenhorst, waar je in de herberg “In de Witte Dame” een Pieterpadlunch kan nuttigen voor 7€50. Wij hebben onze picknick mee en zoeken een plekje aan de oever van de Maas. Na het eten nemen we het veer dat ons voor 1€30/pp naar de overzijde brengt. We laten het centrum van Velden links liggen en lopen evenwijdig met de Maas in Z-richting.

 

Langs de Maas lopen we naar Venlo	Station van Venlo

 

Regelmatig zien we grote binnenschepen passeren op de Maas. Via de hoeve “Hoevershof” met mini-camping komen we uit op de Genooierweg. Deze weg volgen we in Z-richting, maar in de verte zien (en horen) we het verkeer op de A73. Deze “omstreden” autosnelweg snijdt ondermeer de Genooierweg in twee en we moeten omlopen via de Oude Venloseweg. Zo lopen we onder de A73 door en zien we de eerste appartementsblokken van Venlo voor ons opdoemen. Het Pieterpad buigt af naar de oever van de Maas en blijft deze volgen tot aan het Wilhelminapark. Hier verlaten we de dijk en lopen het centrum van Venlo in. Het is er gezellig druk en via enkele winkelstraten komen we uit aan het station. Hier nemen we de bus (LN 29) en voor 8 strippen/pp staan we na 40 minuten terug in Swolgen .

 

 

 

 

Venlo – Swalmen

 

We laten de auto achter aan het station van Swalmen en rijden met de trein naar Venlo (3€60 pp - 11/2008). Aan de ingang van het station pikken we het Pieterpad weer op en volgen de Kaldenkerkerweg naar rechts. We blijven evenwijdig lopen langs de spoorlijn tot we aan twee naast elkaar liggende overwegen komen. We kruisen de spoorlijn via de tweede overweg en lopen zo tussen de twee spoorlijnen in. Verderop negeren we de weg naar de Bovenste Molen en lopen richting Jammerdalsche Heide. Het pad klimt een beetje en we komen langs enkele vijvers. Het zijn eigenlijk volgelopen putten van een voormalige zandgroeve, vandaag is het een natuurgebied. Verderop blijft het Pieterpad door de bossen lopen en zo komen we op het grondgebied Tegelen. We ruilen het bospad voor een verharde weg en lopen langs een steen- en dakpannenfabriek. We steken de verkeersweg over en lopen verder in Z-richting door een woonwijk. Bij het verlaten van de woonwijk nemen we een bosweg die we ruim 1 km volgen.

 

Voormalige zandgroeve ten zuiden van Venlo	Op weg naar Tegelen
Langs de Rand van Nederland	Café De Grens vlakbij de Witte Steen

 

Hier buigen we af naar links en blijven dit pad volgen tot op een kruising met twee betonnen bakken. Op deze splitsing staan we op de grens met Duitsland en we gaan rechtsaf. Het Pieterpad blijft vanaf hier een ganse tijd de grens volgen en we lopen dus ook op de rand van Nederland. De rand is niet zomaar een begrip, want naast het pad loopt het steil naar beneden. We komen aan een schuilhut en gezien het miezerige weer besluiten we onze middagpauze hier te nemen. Na de lunch lopen we verder langs de rand van Nederland tot en verderop begint het pad te dalen. Op een T-splitsing gaan we rechts en komen zo  aan grenspaal 432. We gaan links het bos in en blijven op Duitse bodem wandelen. Zo’n 2 km verder komen we aan Café De Grens en op een plaats die Witte Steen wordt genoemd. De Witte Steen  is een middeleeuwse gerechtsplaats. Net voorbij het café begint de Prinsedijk, een 5 km lange grensweg. Het Pieterpad volgt deze grensweg ongeveer 1 km en gaat dan iets meer naar links in het bos lopen. Het nadeel van de brede bosweg is dat ze bijna kaarsrecht lopen en dus weinig aantrekkelijk zijn (behalve de omgeving waar ze doorlopen natuurlijk). Mits wat flauwe afbuigingen lopen we gewoon rechtdoor in ZW-richting door het Brachter Wald.  Het pad blijft flirten met de grens en waar nodig buigen het iets naar links zodat we de Prinsendijk niet kruisen.

 

Breed bospad door het Diergardtscher Wald	Even pauzeren langs de Swalm

 

Twee korte hellingen op de flanken van het Diergardtscher Wald zorgen voor wat afwisseling in de verder saaie bosweg. Ter hoogte van grenspaal 422 komen we opnieuw op Nederlands grondgebied. Het pad loopt via een links-rechts-linkse combinatie tot aan een geasfalteerde weg. We steken de weg schuinrechts over en lopen over een bosweg richting Swalmen. Voorbij een B&B en een seminarieruimte buigt het pad af naar links en loopt richting Swalm. Via een brugje steken we dit riviertje over en op de eerste splitsing na de brug verlaten we het Pieterpad. We lopen in W-richting door een woonwijk naar het station van Swalmen waar we vanmorgen de auto achter lieten.

 

 

 

 

 

Swalmen - Sittard

 

We pikken de draad weer op in Swalmen en maken er meteen een tweedaagse tocht van. Vermits je de auto gratis kan parkeren aan het station van Swalmen rijden we naar het startpunt. We zullen nadien vanuit Sittard met de trein terugkeren naar het beginpunt. Via de Stationsstraat lopen we in ZO-richting tot aan de verkeersweg N271. We steken deze weg over en aan de overzijde lopen we verder langs de rechteroever van de Swalm. We blijven de straat het dichts bij het riviertje volgen tot we op de Schuttekamp uitkomen. Deze straat volgen we naar rechts en zien we opnieuw de vertrouwde wit-rode markering. We lopen opnieuw op het Pieterpad en lopen hoofdzakelijk in Z-richting. We passeren met een boog langs de bebouwde kom van Boukoul en lopen door het natuurgebied Vlinkenbroek. Naarmate we Roermond naderen worden we geconfronteerd met enkele nieuwe wegen die zijn aangelegd. De meest invloedrijke voor ons als wandelaar is ongetwijfeld de A73. Waar normaal de route rechtdoor loopt, moeten we nu via een brug een omweg van ruim 700m maken.

 

Het Pieterpad in de vallei van de Swalm	Eerste keer de A73 oversteken

 

Zowel ten noorden als ten zuiden van Roermond kruist het Pieterpad de A73. Maar nog voor we Roermond bereiken, moeten we eerst de N280 (in topo staat er N68) over. Ook hier moeten we eerst een stukje met de weg meelopen voor we via een tunnel onder de verkeersweg kunnen. Samen met het kruisen van de A73 levert dit ongeveer 2 km extra op. Dit zal in de vernieuwde uitgave van de topo zeker te zien zijn aan het aantal kilometer Pieterpad. Eenmaal we de A 73 hebben overgestoken komen we snel aan de ring rond Roermond (N271). Via een zebrapad steken we over en lopen we via de Oranjelaan (verderop via een parallelweg) zo’n 2 km in W-richting tot aan de tunnel onder de spoorlijn Roermond – Sittard. Verderop lopen we het stadscentrum in en lopen tot aan de Munsterkerk. Op het plein rond de kerk is het vrij druk, de plaatselijke harmonie speelt vol overgave en 2 schattige paashazen delen eieren uit aan de allerkleinsten. We zoeken een bankje en genieten van onze lunch en van het prachtige lenteweer. Na 45 minuten zetten we onze tocht verder en passeren het standbeeld van architect Cuypers. We verlaten het stadscentrum in Z-richting en steken een verkeersweg over. Aan de overzijde passeren we een oorlogsmonument en verderop steken we de Roer over. Snel verdwijnt het stadsgevoel als we door het park van het kasteel Hattem lopen. Net voorbij de vijvers kom je op een T-splitsing, waar wij naar links gaan. Dat is hoe wij de markering hadden geïnterpreteerd, maar toen we aan de spoorlijn kwamen vonden we geen markeringen meer.

 

Munsterkerk in Roermond	Op de Gulickerweg ten zuiden van Roermond
Hoeve Boschberg vlakbij Sint Odiliënberg	Een terraske doen bij Café Smeets

 

Een blik op het kaartje in de topo leert ons dat we op de T-splitsing eigenlijk naar rechts hadden gemoeten. Terugkeren? Nee, want langs het spoor loopt ook een breed pad en zo komen we ook op de Leroppperweg. We steken de spoorlijn over en verderop een tweede maal de A73. Aan de overzijde stuurt de markering ons de Gulickerweg in die we ruim 2km blijven volgen. Dan gaan we links via een opengesteld pad naar Boschberg-boerderij en net voor we de boerderij binnen lopen, gaan we linksom. Vanaf hier dalen we opnieuw af naar het stroomdal van de Roer en lopen we rond de abdijkerk van Sint Odiliënberg. Deze Romaanse kerk staat op het hoogste punt van het dorp en je ziet ze dan ook van ver staan. Het pad draait rond de kerk en zo lopen we het dorpscentrum in. Het mooie weer en het terras van café Smeets zijn zo aantrekkelijk dat we de rugzakken afgooien en tijd maken om “ een terraske” te doen. Na een verfrissende pauze zetten we onze tocht verder en verlaten we Sint Odiliënberg in Z-richting. Voorbij de sportterreinen krijgen we terug onverharde paden onder de schoenen en lopen we door het steeds groener wordende bos “Het Sweeltie”. Het mooie aan de lente is dat je de natuur dag na dag groener ziet worden, zeker bij warm lenteweer zoals vandaag. Terwijl er aan de bomen nieuwe blaadjes komen, in de bodem bezaaid met witte en gele bosanemonen. We lopen door het bos tot we uitkomen op de Sweeltjesbosweg. Hier gaan we linksaf en verderop rechts de Broekweg in. Deze weg loopt ten noorden van Monfort en we blijven deze volgen tot op een grotere verkeersweg. We doorkruisen het centrum in ZW-richting en op de Huysdijk passeren we een ruïne van het kasteel Montfort. Het kasteel dateert uit 1260 en was eeuwenlang één van de grootste kastelen van Nederland.

 

Ruïne van Kasteel Monfort	Op camping Reigershorst

 

Net voorbij de ruïne verlaten we het Pieterpad en gaan rechts de Oude Brachterweg in. Deze weg brengt ons op de Huysbongerdweg die we naar links volgen tot aan de ingang van Camping Reigershorst. Hier overnachten we voor 11 Euro (april 2009) en genieten we van een verfrissende douche. Het winkeltje van de camping is zo vroeg op het seizoen nog niet geopend, maar de uitbater bezorgt ons ’s morgens broodjes zodat we niet met een lege maag op stap moeten. En dat was een geluk, want op de rest van de etappe komen we geen bevoorrading tegen. Er was wel een bakker in Montfort, maar die was al gesloten toen wij passeerden.

Na een deugddoende nachtrust verlaten we de camping en volgen de Huysbongerdweg naar links. De eerste zijstraat naar links brengt ons opnieuw op het Pieterpad dat we naar rechts volgen. We blijven hierbij de bosrand volgen gedurende 1,5 km waarna we linksom buigen rond een gebied dat op de kaart als “Groot Broek” gemarkeerd staat. Het Pieterpad loopt afwisselend door akkers en bossen en in één van deze bossen passeren we een meertje. De Kranenbroek is een ideale plaats voor eenden en andere watervogels en er staat een bankje. We nemen hier even de tijd om wat te drinken en te genieten van de talrijke watervogels. Verderop passeren we langs de rand van Peij en lopen we langs verder langs de Vulensbeek. Het Waterschap Roer en Overmaas heeft de Vulensbeek over een lengte van 2,3 km op een natuurlijke manier ingericht om verdroging tegen te gaan. We steken de beek over en lopen in ZW-richting naar het buurtschap Slek. Op de Hoogstraat gaan we even naar rechts en vlak voor huisnr. 28 verlaten we de weg naar links. Deze weg loopt in ZW-richting en we blijven volgen tot aan de spoorlijn. Voor een brug gaan we linksaf langs een beekje dat we aan onze rechterkant houden. Het pad slingert wat en komt tenslotte uit op een Heidestraat die we naar rechts volgen. We lopen nu rechts langs het recreatieoord Hommelheide en bevinden ons op het grondgebied van Susteren.

 

Mistige start nabij Monfort	Kranenbroek ten NO van Peij
Na het IJzerenbos komen we op Duits grondgebied	Het kerkje van Millen (D)

 

We lopen door het IJzerenbos en komen aan de grens met Duitsland. Een groot bord zegt dat alleen voetgangers en fietsers deze grensovergang mogen gebruiken. Direct na het passeren van de grens gaan we linksaf (aanpassing tov uitgave 2005, 7e druk). Deze weg met een bocht naar rechts vervolgen. Op een kruising gaan we rechts en volgen deze weg zo’n 2 km. Vervolgens gaan we linksaf en passeren we het dorpje Isenbruch. We lopen richting Isenbruch Mühle, maar we zien alleen een grote boerderij. Een vriendelijke man vertelt ons dat we verderop aan het nieuwe viaduct rechts moeten aanhouden. Want de markering is niet te zien als je voor de viaduct staat, weet hij ons te vertellen. De viaduct is een onderdeel van de nieuwe verbindingsweg met Duitsland. Dankzij de tip van de man lopen we meteen de goeie richting uit. We zijn nu vlakbij Millen en buigen we af richting het Kasteel Millen. Door de hoge struiken valt er weinig te zien van het kasteel en ter hoogte van de grenspaal 308 buigen we linksaf. We lopen langs de Roode Beek die we eerst aan de rechterkant houden, maar verderop via een brugje oversteken. Waar het pad van de beek wegdraait, lopen we opnieuw op Nederlands grondgebied. Verderop komen we aan de Geleenbeek die we aan onze rechterhand houden. We blijven deze beek volgen en lopen zo de bebouwde kom van Sittard in. We blijven deze beek volgen tot het padje definitief afbuigt. Op het voetpad lopen we verder naar rechts en we zien de toren van de St.-Petruskerk.

 

Vlakbij het centrum van Sittard	Wachten op de trein naar Roermond

 

De 80 meter hoge toren van de St.-Petruskerk is het symbool van de oudste, middeleeuwse, kerk van Sittard en is ook de hoogste kerktoren van Zuid-Limburg. Via de Begijnhofstraat komen we in de Limbrichterstraat waar het Pieterpad samenkomt met de LAW 7. We gaan linksaf en komen via de winkelstraat op de markt van Sittard. Ook hier staan de terrasjes buiten en we besluiten om de tweedaagse tocht af te sluiten met “een terraske”. Nadien keren we op onze stappen terug en via de markering van de LAW 7 lopen we tot aan het station. Elk half uur is er een trein naar Roermond, daar stap je over richting Venlo/Nijmegen tot in Swalmen. Voor 5,50€/persoon staan we in een half uur terug aan de auto.

 

 

 

 

Sittard – Strabeek

 

We laten de auto achter aan het station van Valkenburg waar we de trein nemen naar Sittard (5€80 pp – maart 2009). Elk half uur heb je een trein en je kan via Heerlen of Maastricht naar Sittard sporen. Na 40 minuten lopen we het station van Sittard uit en gaan via de LAW 7 naar de markt van Sittard. Vlak voor de markt komt het Pelgrimspad (LAW 7) samen met het Pieterpad. We steken de markt schuin over en lopen via de Putstraat tot aan de ring. Deze steken we over en gaan over een stijgende weg naar de top van de Kollenberg. Op de top staat een kapel ter ere van de heilige Rosa. We blijven rechtdoor lopen aan de kapel en komen in open land. De weergoden sparen ons niet en we krijgen een stevige bui over ons heen. Op het einde van de holle weg gaan we rechtsaf en dalen af door een bosje. We komen aan de stichting Pergamijn (in topo = Paulusstichting) en kiezen voor een verharde weg in zuidelijke richting. Zo komen we in het buurtschap Windraak waar we de hoofdweg naar rechts volgen. Verderop lopen we schuinlinks  een weg in die ons aan het recreatiegebied Windraak brengt. Op de parking staan veel auto’s en dat merken we op de omliggende paden. Via een kronkelend pad dalen we af tot we aan een Heemtuin komen. Deze is alleen op zondag en bij mooi weer geopend. Net voorbij de tuin lopen we links een asfaltweg op die we volgen tot in Puth.

 

Op de markt van Sittard	Kapel op de Kollenberg
Op weg naar Puth	Typisch plateaulandschap nabij Schimmert

 

Het mooie aan het Limburgse landschap is het golvend karakter. Op deze etappe zijn er enkele pittige hellingen die je op, maar natuurlijk ook af mag. Op de vijfsprong aan de kasteelhoeve “Huis Schinnen” gaan we rechtsaf. De weg daalt door een bos en passeert een bejaardentehuis wat meer lijkt op een kasteel. Gelukkig voor hen die hier hun oude dag kunnen doorbrengen. Beneden in de vallei kruisen we de spoorlijn Heerlen – Sittard en lopen vervolgens over de E314. Zo komen we in Spaubeek, maar we laten het centrum rechts van ons liggen. Verderop gaan we links de Soppestraat in en die brengt ons aan een wandelboom. Deze staat iets verschoven want de LAW 7 buigt iets verderop weg van het Pieterpad. Maar het is weer een wandelboom voor in de fotocollectie. Via een holle weg klimmen we tot op een T-splitsing, waar we rechts gaan. We lopen langs een voormalige groeve en blijven dit pad volgen tot aan een asfaltweg. Het is een vrij drukke weg die we naar links op gaan. Gelukkig kunnen we een paar honderd meter verder rechts een veldweg inslaan. We bevinden ons nu op het typische plateaulandschap, dat bestaat uit bauwland afgewisseld met boomgaarden. Hoewel deze laatste steeds minder talrijk worden.

 

Op weg naar het Ravenbos	Eindpunt in Strabeek

 

Het pad loopt ten oosten van Schimmert en van op het plateau heb je mooie uitzichten. Net voorde kasteel-achtige hoeve Bockhof gaan we linksaf en we komen op een onverharde weg. Verderop komen we in het Ravenbos en passeren we het Klooster Ravenbos. Het pad daalt door het bos en we passeren 2 vijvers. Deze zouden door de Romeinen gebruikt zijn als visvijver en waterberging. Bij het verlaten van het bos zien we reeds de viaduct van A79 die het beeld van de vallei bepaalt. We lopen onder het viaduct door tot aan het ronde punt met kunstwerk (een fietser). Hier verlaten we de route en lopen links naar het station van Valkenburg.

 

Strabeek - St. Pietersberg

 

We plaatsen twee fietsen op de parking op de St. Pietersberg zodat we op het einde van de wandeling kunnen terug fietsen naar Strabeek. We parkeren de auto vlakbij het ronde punt in Strabeek waar we de wit-rode markering terug vinden. We buigen snel af van de hoofdweg en lopen naar de vallei van de Geul. De bomen bieden wat verkoeling om deze warme zomerdag. Ter hoogte van een beschadigde wandelboom steken we de Geul over en volgen het beekje naar rechts. We volgen een tijdje het pad langs de kronkelende geul waar het af en toe uitkijken is voor mtb-ers. Ter hoogte van de Lange Bergweg gaan we links de helling op via een vrij brede weg. We blijven de weg volgen tot aan de verkeersweg die we met de nodige voorzichtigheid oversteken. De markering stuurt ons rechtdoor naar het centrum van Terblijt. We blijven de hoofdweg volgen en lopen het dorpje uit in ZW-richting. De asfaltweg gaat ter hoogte van een boerderij over in een onverharde weg. Voor ons zien we Bemelerberg liggen die we langs de zuidkant passeren.

 

Aan de voet van Bemelerberg	Station van Maastricht

 

Eenmaal voorbij Bemelerberg dalen we af richting Maastricht. We komen uit op een verkeersweg die we naar rechts volgen Ter hoogte van de kerk van Scharn zoeken we een plekje in de schaduw (want 31°C) om te eten. Zelfs in de schaduw is het warm en dus gaan we snel verder richting station. Aan de achterzijde van het station van Maastricht kan je de sporen kruisen via een overweg of via een tunnel. We kiezen voor de tunnel en lopen naar de ingang van het station. Daar nemen we links de Stationsstraat die ons aan de oever van de Maas brengt. Maastricht is de stad van Sint Servaas, die bisschop van Tongeren was, maar uitweek naar Maastricht om in de veiligheid van het castellum zijn werk verder te zetten . Via de Servaasbrug steken we de Maas over en lopen onder meer via de Stok- en Koestraat het centrum van Maastricht uit. Via de Luikerweg stijgt de weg naar de St. Pietersberg. Het loont de moeite om eens achterom te kijken, want het uitzicht op Maastricht is bijzonder mooi. We passeren de restanten van een voormalig fort en ter hoogte van een parking gaan we rechtsaf. We zitten op een paar honderd meter van ons doel: de top van de St. Pietersberg. Even verder zien we het monumentje staan en genieten we van de laatste meters Pieterpad.

 

Op de top van de St. Pietersberg

 

Na het nemen van wat foto's lopen we terug naar beneden en gaan iets drinken in Chalet Bergrust. We nemen uiteraard ook de oorkonde "voor het beëindigen van het Pieterpad" mee. Nadien fietsen we terug naar Strabeek.

 

 

www.pieterpad.nl (de officiële website)

pieterpad.startpagina.nl